Gimnazjum przyklasztorne

Ważny element dziejów benedyktyńskiego klasztoru w Broumovie

Nocne zwiedzanie inscenizowane


czytaj więcej >

IV Dyskusje Broumovskie / 6-7.11.2017

Dwudniowe sympozjum z otwartą dyskusją znanych postaci

czytaj więcej >

Za poklady Broumovska

Festiwal muzyki klasycznej

czytaj więcej >

Aktywne warsztaty historyczne

Nowe zajęcia dla uczniów szkół podstawowych i średnich

czytaj więcej >

Dokładna data powstania szkoły przyklasztornej nie jest znana. Z zapisków wynika, że mogła powstać najwcześniej w roku 1306, kiedy wybudowano klasztor, a benedyktyni mieli obowiązek prowadzenia kształcenia. Nauka obejmowała trivium (gramatyka, retoryka i dialektyka) i quadrivium (arytmetyka, astronomia, muzyka i geografia). Do tutejszej szkoły chodził Arnoszt z Pardubic, syn kłodzkiego burgrabii królewskiego, pierwszy arcybiskup praski, który Ziemię Broumovską do końca swojego życia uważał za swoje strony rodzinne. Pochowany był w kościele parafialnym w Kłodzku. Szkoła przyklasztorna była zorientowana także na edukację religijną i jednym z jej celów było kształcenie kandydatów na przyszłych braci zakonnych. Naukę prowadzono w łacinie. Treści programowe dyktowano, a uczniowie nastepnie uczyli się ich na pamięć. Działalność szkoły przerwano w czasie wojen husyckich i przywrócono ją za opata Benna Falka (Jan Benno z Falkenburga), który w 1624 r. gimnazjum czteroklasowe, trzecie najstarsze w Czechach. Szkoła miała kształcić przyszłych braci zakonnych, księży katolickich i teologów. Szkołą kierował podległy opatowi prefekt. W ramach dwóch ostatnich kształcono w zakresie matematyki, fizyki i przyrody. Edukacja muzyczna była prowadzona w ramach nabożeństw. 

Drugim rektorem gimnazjum był Jan Placentius (imię zakonne Maurus), a jego uczniem Emilian Bittner, który później uzyskał tytuł doktora filozofii, po czym powrócił do Broumova jako nauczyciel i napisał pierwszą znaną kronikę klasztoru, znaną jako "Chronicon Braunense". Wśród pierwszych uczniów gimnazjum możemy znaleźć Bogusława Balbína, księdza jezuickiego i czeskiego pisarza, który uczył się w Broumovie w roku 1631, a także Mateusza Ferdynadda Sobka z Bilenbergu - pierwszego biskupa kraju Hradec Králové, a następnie arcybiskupa praskiego.

Opat Otmar Daniel Zinke w 1711 r. na terenie klasztoru wybudował nowy budynek gimnazjum. Do znanych uczniów należą Johann Babtysta Lachenbauer, który później został biskupem brneńskim. W 1779 r. gimnazjum klasztorne przekształcono na publiczne wskutek reform Marii Teresy i Józefa II. Głównym językiem kształcenia nadal była łacina, ale doszła nauka języka greckiego, a nauczyciele musieli uczyć tylko z wyznaczonych do tego podręczników. Za naukę zaczęto pobierać opłaty, a absolwenci mogli podejmować się wszelkich funkcji publicznych. Uczniowie mieli wakacje letnie, które trwały od 15 września do 1 listopada. W 1818 r. gimnazjum przekształcono na sześcioklasowe i wprowadzono system nauczycieli klas. Po reformie edukacyjnej w 1849 r. benedyktyni utworzyli wyższy stopieńgimnazjum. Do znanych uczniów do roku 1939 nalezeli: Maksymilian Otto von Ottenfeld, Josef Regner, Josef Tichatschek, MUDr. Franz Opitz, Emanuel Schöbel, Josef Schroll, Johan Eppinger, Ludwig Scheuer, Alois Jirásek, August Kral, Franz Sandman, JUDr. Alois Rašín, PhDr. Stanislav Brandejs.

W czasie wojny gimnazjum funkcjonowało jako Państwowa Szkoła Wyższa, a w 1945 utworzono czechosłowackie pańśtwowe gimnazjum realne, którego siedzibę przeniesiono do nowych pomieszczeń. Obecnie w budynku gimnazjum swoją siedzibę ma m.in. Agencja Rozwoju Ziemi Broumovskiej.

 

Podzielić na